Verslag club barbecue

Soms lopen dingen net even anders dan gepland. Dit jaar heb ik, wat last-minute, de organisatie van de clubbarbecue zoveel mogelijk overgenomen van mijn ouders. “Dat doe ik wel even,” dacht ik optimistisch. Wetende dat Conny me zou helpen en gelukkig bleek al snel dat we er niet alleen voor stonden: de aanmeldingen kwamen gestaag binnen, de eerste enthousiaste reacties volgden en er boden zich spontaan heel veel vrijwilligers aan.

Tijdens de voorbereidingen kwamen er allerlei leuke initiatieven los. Van zelfgemaakte pindasaus tot pizza-hapjes, zodat we de nieuwe pizza-oven eindelijk eens goed konden showen. Tijdens de bestuur en teamsvergadering op dinsdag voor de bbq ontdekte ik dat er een inschrijflijst op de website liep, maar ook nog de WhatsApp-peiling die ik zelf had opgezet. Tot mijn verbazing kwam ik na het optellen en vergelijken van beide lijsten niet uit op de tot nu toe verwachte 45 deelnemers… maar op maar liefst 83!

Ik kan jullie vertellen dat ik om 0.30 uur nog wakker was om te bedenken of we alles dan wel hadden.

Dat werd maar even samen met mijn moeder boodschappen doen dus <![if !vml]><![endif]>

Op zaterdag dacht ik eerder te gaan dan de rest om even rustig voor te bereiden, ware het niet dat eigenlijk alle vrijwilligers die zich hadden aangemeld er al bijna waren! Fantastisch, in rap tempo werd het hele buffet gevuld met de door ons opgemaakte schalen met salades en lekkere sauzen.

De tent werd neergezet, de bbqs aangestoken en….

Plezier voor jong en oud

Voor de kinderen had ik al maanden eerder een springkussen beloofd. Dat werd een vrolijk exemplaar mét banaan bovenop, dat nét in de loods paste. Tussen de kleurrijke kano’s sprongen de kinderen hun energie eruit. Buiten hadden Niels en Erik spectaculaire obstakels opgezet voor het lasergamen, wat we hebben gehuurd bij Rubian zijn verhuurbedrijfje. Dat bleek een schot in de roos – niet alleen voor de kinderen, maar ook voor de volwassenen, die tot laat in de avond fanatiek meespeelden.

Sfeer ondanks het weer

Hoewel het weer ons niet gunstig gezind was en we grotendeels binnen zaten, bleek dat geen enkel probleem. Met 80 mensen in de kantine was het gezellig druk. Toen ik voor de groep stond om iedereen welkom te heten, was ik even stil: wat bijzonder om te zien hoeveel mensen onze vereniging rijk is. Mensen die ik al ken vanaf mijn jeugd en daarnaast ook veel nieuwere gezichten die volgens mij wel met enige verbazing gade sloegen waar ineens al die dolfijnen vandaan kwamen. Het geheim…is eten! Samen eten doet samen zijn. Gelukkig waaierde de groep na verloop van tijd wel weer wat uit, want we waren even meer sardientjes in blik dan dolfijnen bij elkaar. Met de activiteiten voor de kinderen en het lekkere eten verspreidde de groep wel, zat de sfeer er al snel goed in en merkten we eigenlijk weinig meer van de regen.

Dankbaarheid

Sommige leden kwamen ondanks gezondheidsproblemen toch langs, en juist dat maakte het extra bijzonder. Het voelt altijd weer vertrouwd om met zoveel verhalen, generaties en persoonlijkheden samen te zijn. Gelukkig hebben we een lekkere bank om op uit te rusten, een extra stoel om een been in het gips op te laten rusten. Een telefoon om iemand net even over de drempel te halen om te komen met een persoonlijk woord. En altijd een hand om elkaar even te helpen. Het was een barbecue met een gouden randje.

Vooruitblik

Nu deze mooie avond achter ons ligt, richten we ons weer op de komende activiteiten. Er komt weer een lekkere gezamenlijke maaltijd aan op een vrijdagavond, een avondje Halloween. het wildwatervaren in Oostenrijk vraagt al de nodige voorbereiding. En natuurlijk staat ook de Lichtjestocht weer op de rol – een van de hoogtepunten van het jaar, waarvoor we jullie hulp en enthousiasme hard nodig hebben.

Dank aan iedereen die meegeholpen heeft, vooraf en achteraf, en vooral aan iedereen die erbij was. Samen maken we van zulke avonden iets onvergetelijks!

Anne-Wil

foto credits: Jos Faassen